W kolumnie 13 KPiR wpisujesz kwotę netto, jeśli jesteś czynnym podatnikiem VAT i przysługuje Ci prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli korzystasz ze zwolnienia z VAT albo nie możesz odliczyć VAT, księgujesz kwotę brutto. Decydujące znaczenie ma więc nie sama faktura, lecz prawo do odliczenia podatku.
Kolumna 13 KPiR – netto czy brutto?
Kolumna 13 służy do ujmowania kosztów ubocznych zakupu. Czynny podatnik VAT rozlicza taki wydatek w wartości netto, ponieważ VAT naliczony może odliczyć w rejestrze VAT. Podatek nie zwiększa wtedy kosztu podatkowego.
Inaczej postępuje podatnik zwolniony z VAT lub podatnik, któremu przepisy nie pozwalają odliczyć VAT. W takiej sytuacji nieodliczony podatek może być kosztem uzyskania przychodu, dlatego w kolumnie 13 ujmuje się całą wartość brutto z dokumentu.
Przykład: faktura za transport wynosi 615 zł brutto, w tym 115 zł VAT. Czynny podatnik VAT z prawem do odliczenia wpisze do kolumny 13 kwotę 500 zł. Podatnik zwolniony z VAT wpisze 615 zł.
Co obejmuje kolumna 13 KPiR?
Koszty uboczne zakupu to wydatki ściśle związane z dostawą kupowanych towarów handlowych lub materiałów. W tej kolumnie mogą znaleźć się między innymi:
- transport zakupionych towarów lub materiałów
- załadunek i wyładunek
- pakowanie związane z dostawą
- ubezpieczenie towaru w drodze
- opłaty celne związane z nabyciem towarów
Nie należy utożsamiać kolumny 13 z każdym wydatkiem dotyczącym działalności. Musi istnieć bezpośredni związek między kosztem a zakupem towarów lub materiałów.
Kwota w kolumnie 13 a status VAT
| Status podatnika VAT | Kwota księgowana w kolumnie 13 | Dlaczego? |
|---|---|---|
| Czynny podatnik VAT z prawem do odliczenia | Netto | VAT naliczony podlega odliczeniu i nie jest kosztem podatkowym. |
| Podatnik zwolniony z VAT | Brutto | Brak prawa do odliczenia powoduje, że VAT zwiększa koszt. |
| Podatnik bez prawa do odliczenia VAT przy konkretnym zakupie | Brutto | Nieodliczony VAT może powiększyć koszt, o ile wydatek spełnia warunki podatkowe. |
W praktyce częstym błędem jest wpisanie kwoty brutto przez czynnego podatnika VAT, który może odliczyć podatek. Taki zapis zawyża koszt ujęty w KPiR. Jeżeli VAT nie podlega odliczeniu, kwota brutto jest właściwą podstawą księgowania, pod warunkiem że sam wydatek pozostaje kosztem uzyskania przychodu.
Najkrótsza zasada: VAT odliczalny oznacza kwotę netto, a VAT nieodliczalny – kwotę brutto.