Gdy wszystko jest „na wczoraj”, zespół traci orientację, a menedżer zamiast wyznaczać kierunek zaczyna gasić pożary. Ustalanie priorytetów w pracy zespołu powinno być ciągłym procesem opartym na zakresie projektu, zależnościach między zadaniami, wartości biznesowej i rozmowie z osobami, które tę pracę wykonują.
Od czego zacząć ustalanie priorytetów?
Najpierw trzeba zobaczyć całość pracy. Bez spisanego zakresu projektu priorytety będą wynikały z presji, kolejności wiadomości na czacie albo opinii najgłośniejszej osoby. Zespół powinien znać cel projektu, oczekiwany rezultat, terminy i ograniczenia.
Samo zadanie nie zawsze jest ważne ze względu na swój rozmiar. Niewielka akceptacja prawna może blokować rozpoczęcie kampanii, a krótka decyzja klienta może wpływać na pracę kilku specjalistów. Dlatego przed ustawieniem kolejności trzeba sprawdzić zależności, dostępność ludzi i konsekwencje przesunięcia danego działania.
Przed zatwierdzeniem nowego priorytetu sprawdź:
- Czy cel biznesowy i oczekiwany rezultat są jasno opisane?
- Czy znamy zależności między tym zadaniem a pozostałymi elementami projektu?
- Czy zespół ma potrzebne zasoby, kompetencje i czas?
- Czy termin wynika z rzeczywistego ograniczenia, czy tylko z czyjejś presji?
- Czy dodanie zadania oznacza rezygnację albo przesunięcie innej pracy?
Ta ostatnia kwestia chroni zespół przed przeciążeniem. Nowy priorytet nie powinien automatycznie oznaczać, że pracownicy wykonają więcej zadań w tym samym czasie. Najczęściej trzeba ustalić, co przestaje być pilne.
Jak dobrać technikę do sytuacji?
Nie ma jednej metody, która pasuje do każdego zespołu. Inaczej porządkuje się bieżące sprawy operacyjne, inaczej wymagania produktu, a jeszcze inaczej zadania, które mają przynieść największą wartość. Poniższe techniki pomagają uporządkować rozmowę, ale nie zastępują decyzji menedżera i zespołu.
| Metoda | Najlepsza dla | Główna zaleta |
|---|---|---|
| Matryca Eisenhowera | Operacji i bieżących zadań | Rozdziela pilność od ważności |
| MoSCoW | Projektów produktowych i rozwoju oprogramowania | Pokazuje, co jest niezbędne w zakresie projektu |
| Zasada Pareto | Wyboru działań o największym wpływie | Pomaga znaleźć zadania generujące największą część efektów |
Matryca Eisenhowera
Matryca Eisenhowera dzieli zadania według dwóch kryteriów: pilności i ważności. W pierwszej kolejności trafiają do realizacji sprawy pilne i ważne. Zadania ważne, ale niepilne trzeba zaplanować, sprawy pilne i mniej ważne można przekazać innej osobie, a działania niepilne i mało ważne należy ograniczyć lub usunąć.
W zespole matryca pomaga rozmawiać o przeciążeniu. Jeśli każda sprawa zostaje oznaczona jako pilna i ważna, metoda przestaje być użyteczna. Menedżer powinien wtedy poprosić o wskazanie, co rzeczywiście zostanie zagrożone, jeśli zadanie nie zostanie wykonane dziś.
MoSCoW
Metoda MoSCoW porządkuje wymagania według ich niezbędności. Kategoria Must have obejmuje elementy konieczne, Should have – ważne, ale możliwe do przesunięcia, Could have – przydatne, lecz opcjonalne, a Won’t have – wyłączone z bieżącego zakresu.
To dobre rozwiązanie, gdy klient lub interesariusze dodają kolejne oczekiwania. Zespół może wtedy zapytać, do której kategorii należy nowe wymaganie i jaki element projektu zostanie odsunięty. MoSCoW ogranicza sytuację, w której „miło byłoby mieć” zaczyna blokować funkcje konieczne do uruchomienia produktu.
Zasada Pareto
Zasada Pareto pomaga szukać około 20% działań, które mogą przynieść około 80% efektów. Nie jest to sztywny wzór ani obietnica dokładnych proporcji. To sposób na zadanie pytania: które zadania najbardziej przybliżają nas do celu, a które tylko uzupełniają rezultat?
Przydatne jest także odwrócenie perspektywy. Zamiast pytać wyłącznie, co da wykonanie zadania, zapytaj, co się stanie, jeśli zespół go nie zrealizuje. Tak można wychwycić zależności, ryzyka i działania, których pominięcie zablokuje dalszą pracę.
Jak włączyć zespół w ustalanie priorytetów?
Priorytet jednostki nie zawsze jest priorytetem zespołu. Pracownik może uznać za najważniejsze zadanie, które ma najbliższy termin, podczas gdy z perspektywy całego projektu ważniejsze jest usunięcie blokady dla kilku innych osób. Dlatego decyzja powinna uwzględniać wspólny cel, a nie tylko osobistą listę zadań.
Miniwarsztat priorytetyzacji może przebiegać w kilku krokach:
- Zbierz wszystkie zadania i wymagania związane z konkretnym celem.
- Poproś zespół o wskazanie wartości biznesowej, pilności, zależności i przewidywanego nakładu pracy.
- Omów rozbieżności, zwłaszcza zadania, które kilka osób uznaje za najważniejsze z różnych powodów.
- Ustal kolejność, przypisz odpowiedzialność i zapisz, które działania zostają przesunięte.
- Potwierdź decyzję w jednym miejscu, na przykład w narzędziu do zarządzania zadaniami.
Specjaliści często widzą zależności, których nie widać z poziomu harmonogramu. Programista może wiedzieć, że pozornie mała zmiana wymaga wcześniejszej przebudowy modułu. Osoba z produkcji może wskazać, że prototyp trzeba zamówić przed rozpoczęciem testów. Taka wiedza poprawia kolejność prac i ogranicza kosztowną korektę planu.
Menedżer pozostaje odpowiedzialny za wybór, ale nie musi podejmować go w oderwaniu od zespołu. Konsensus nie oznacza, że każdy dostaje dokładnie to, czego chce. Oznacza, że ludzie rozumieją przyjętą kolejność, jej konsekwencje i własną odpowiedzialność za realizację.
Co zrobić, gdy priorytety się zmieniają?
Zmiana wymagań klienta, awaria albo nowe ograniczenie zasobów mogą uzasadniać zmianę kolejności. Nie każda prośba powinna jednak natychmiast przerywać rozpoczętą pracę. Najpierw trzeba ocenić wpływ nowego zadania na termin, zakres, budżet i obciążenie zespołu.
Priorytety wymagają renegocjacji, gdy:
- zmienił się cel biznesowy albo termin wynikający z umowy,
- nowe zadanie blokuje kilka innych prac,
- pojawiło się ryzyko techniczne, prawne lub operacyjne,
- zakres projektu rośnie bez usunięcia żadnego wcześniejszego zadania,
- zespół regularnie pracuje nad rzeczami oznaczonymi jako drugorzędne, choć brakuje czasu na najważniejsze działania.
Zmianę komunikuj razem z uzasadnieniem. Zamiast napisać tylko „od dziś robimy to najpierw”, wyjaśnij, co się zmieniło, jaki jest powód biznesowy, co zostaje wstrzymane i kiedy plan będzie ponownie oceniony. Gdy klient nagle zmienia wymagania, zespół powinien usłyszeć nie tylko nowe polecenie, lecz także konsekwencje dla zakresu i terminu.
Każdy nowy priorytet powinien mieć swoją cenę w planie – przesunięte zadanie, dodatkowy zasób albo zmieniony termin.
Regularny przegląd priorytetów może odbywać się podczas krótkiego spotkania zespołu lub planowania kolejnego etapu. Wystarczy sprawdzić, czy cel nadal jest aktualny, czy zależności się nie zmieniły i czy zespół rzeczywiście poświęca czas pracy o największej wartości.
Dobrze ustalone priorytety nie tworzą sztywnej listy na cały projekt. Dają zespołowi jasny kierunek, pozwalają świadomie zmieniać kolejność i pokazują, z czego trzeba zrezygnować, gdy pojawia się nowe zadanie.